Beş Parmağın Beşi Bir Aslında

Kardeşlik güzel şey, kardeşleri olmalı insanın. Aynı odada uyuduğu, sobanın tavana yansıyan alevine birlikte bakıp hayaller kuracağı kardeşleri. Mahallenin okuluna giderken elinden tutacağı minik kardeşleri olmalı insanın, her şeyini paylaşacağı ama bir yandan da kıskanacağı güzel kardeşler. İkiz kardeşlerim var benim Eda ve Seda, benden iki yıl sonra teşrif ettiler dünyaya. Simaları birbirine hiç benzemez, hatta ruhları da ikiz değildir aslında ama öyle bir bağ var ki onları birbirine bağlayan işte onun sayesinde ikizler aslında. Takvimler 1985 yılını gösterirken ben iki yaşlarındayım,  tam olarak hatırlamasam da iki güzel kız kardeş daha katıldı ailemize. Sonraki yıllarda onları o kadar çok kıskanacaktım ki fıtık edeceklerdi beni. Yıllar ne çabuk geçti, Çengelköy’ de bahçe katında başlayan çocukluğumuz sürekli ev değiştirsek de aynı mahallede geçmeye devam etti. Siyah önlükle başladığım ilkokula, mavi önlükle başladı kardeşlerim belki de bizi ayıran tek fark buydu. O kadar çok uğraşırdım ki kardeşlerimle, çoğu zaman güdümlü terliği kafama yemem, ya da bel altına inen süpürge darbelerinin sebebi olurdu bu.

Eda_Murat_Seda_Kardeşler_Takımı Murat Yazıcı Beş Parmağın Beşi Bir Aslında

Yıllar sonra sizler bir yaş daha büyürken bu fotoğrafa baktığımda bir kez daha fark ediyorum sizi çok seviyor ama çok da kıskanıyormuşum gerçekten. Surat ifademe bakınca zihnimden geçenler; “Biri yetmezmiş gibi iki tane, ikisi de çok güzel hemde! Ben şimdi ne yapacağım?” diye düşünüyorum herhalde. Birlikte geçen çocukluğumuz, size ettiğim türlü eziyet, biriktirdiğimiz onca anıdan sonra işte bugün bir yaş daha büyüyorsunuz. Sizler evimizin neşe kaynağı, tekne kazıntısı ve kazandibi oldunuz her zaman. Sizden öncekilere verilmeyen bir çok imtiyaza da sahipsiniz bu yüzden. Hayatın her anında yanımda olduğunuzu hissettirdiniz. En hüzünlü anımda da, en mutlu zamanda da paylaştınız benimle tüm duyguları. Tıpkı el ele tutuşup babamın getirmesini istediğimiz abur cuburları paylaştığımız gibi işte.

Abi olmak her zaman zordu, sizi korumak ve gözetmek refleksi ile yaşadım hep. Bu hiç değişmeyecek bir durum, size en çok eziyet eden ben olsam da başkalarının size en ufak zarar vermesine müsaade etmeyecek olan da yine benim aslında. Her yetişkin gibi geçmişi düşündüğümde hiç büyümeseymişiz keşke diyorum. Geride kalan uzun yıllar olsa da, daha uzun yılları hep birlikte geçireceğiz Allah’ ın izniyle. Hani derler ya; “Beş parmağın beşi bir değil” diye, ruhlarımız ve karakterlerimiz farklı olsa dahi biz aynı bileğe bağlıyız. Birbirimize benzemesek de, birbirimiz için hareket eder ve her zaman o sağlam yumruğu oluşturmayı başarırız. İşte bu yüzden güçlüyüz ve kimseden korkmuyoruz.

Bugün 27 Kasım ve iyi ki doğdunuz kızlar, iyi ki varsınız. İhtiyaç duyduğunuz her an yanınızda olacağım, bu güven ve huzurla bir ömür geçirmenizi diliyorum. Rabbim yolunuzu açık ve bahtınızı güzel eylesin…

Sizi çok seven ve kıskanan abiniz : )

E-Posta Adresinizi Kaydedin, Yazılarımı İlk Siz Okuyun!

Abone Olun Murat Yazıcı

More from Murat Yazıcı

Bugün benim doğum günüm

Bugün benim doğum günüm İnsan bir kere gelir dünyaya, ve son gün...
Read More